Η εποπτεία υπάρχει για τους παρακάτω λόγους: 

• για να προστατεύσει τους θεραπευόμενους,
• για να βελτιώσει την ικανότητα των ψυχοθεραπευτών να παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους θεραπευόμενούς τους, 
• προάγει τη θεραπευτική ικανότητα, τη γνώση και την ανάπτυξη δεξιοτήτων,
• βελτιώνει την ποιότητα της θεραπευτικής δουλειάς,
• βελτιώνει την αυτογνωσία και την εμπιστοσύνη στον εποπτευόμενο μέσω στοχαστικής πρακτικής,
• παρέχει στον θεραπευτή έναν προστατευτικό μηχανισμό ενάντια στο άγχος και την κούραση, γίνεται δηλαδή για προσωπική ανακούφιση.
• Η εποπτεία προστατεύει την σχέση θεραπευτή-θεραπευόμενου, μέσα από την συνεργασία ενός τρίτου αμερόληπτου μέλους (επόπτης), βοηθώντας έτσι να μειωθεί ο κίνδυνος μίας σοβαρής παράβλεψης από μεριάς του θεραπευτή και βοηθώντας το θεραπευτή να προβληματιστεί σχετικά με τα δικά του συναισθήματα, τις σκέψεις, τη συμπεριφορά και τη γενικότερη προσέγγιση του θεραπευόμενο. Αυτές οι ευκαιρίες για προβληματισμό πάνω στο πώς ο θεραπευτής σχετίζεται με τον θεραπευόμενο του, όπως και η ευκαιρία να αποκομίσει διορατικότητα από την οπτική ενός άλλου θεραπευτή (ο επόπτης είναι ενεργός θεραπευτής), βοηθούν το θεραπευτή να βελτιώσει τις αξίες που παρέχει στους ασθενείς του.
• Η εποπτεία δεν είναι εκπαίδευση.
• Στην Ελλάδα η αναγκαιότητα της εποπτείας στην δουλειά του ψυχοθεραπευτή, ορίζεται από τον κώδικα δεοντολογίας, (Β.1.3.2, Β.1.3.3, Β.9.9).
• Ο θεραπευτής για να είναι πιστοποιημένος και να μπορεί να διατηρεί τον τίτλο του ψυχοθεραπευτή και άρα να μπορεί να εργάζεται ως ψυχοθεραπευτής, οφείλει κάθε πέντε χρόνια να εμφανίζει μεταξύ άλλων κριτηρίων, και 50 ώρες τουλάχιστον εποπτεία.